52 results for “Bhakti”

स्तुवन्ति लक्ष्मीमित्येवं प्रजापालास्तथैव हि। शूद्रास्तां नीलवर्णाङ्गीं स्तुवन्ति च सुभक्तितः।।

stuvanti lakṣmīmityevaṃ prajāpālāstathaiva hi| śūdrāstāṃ nīlavarṇāṅgīṃ stuvanti ca subhaktitaḥ||

शिवनाम्नि महद्भक्तिर्जाता येषां महात्मनाम् । तद्विधानां तु सहसा मुक्तिर्भवति सर्वथा ३३ ।

zivanAmni mahadbhaktirjAtA yeSAM mahAtmanAm । tadvidhAnAM tu sahasA muktirbhavati sarvathA 33 ।

यस्या साधारणं शंभुनाम्नि भक्तिरखंडिता । तस्यैव मोक्षः सुलभो नान्यस्येति मतिर्मम ३५ ।

yasyA sAdhAraNaM zaMbhunAmni bhaktirakhaMDitA । tasyaiva mokSaH sulabho nAnyasyeti matirmama 35 ।

मानस्तोकेन मंत्रेण मंत्रितं भस्म धारयेत् । ब्राह्मणः क्षत्रियश्चैव प्रोक्तेष्वंगेषु भक्तिमान् ३३ ।

mAnastokena maMtreNa maMtritaM bhasma dhArayet । brAhmaNaH kSatriyazcaiva prokteSvaMgeSu bhaktimAn 33 ।

चकार भक्तिभावेन यथालब्धसपर्यया। नित्यं प्रातः समाप्लुत्य निर्मले ऽभलि नारद।।

cakāra bhaktibhāvena yathālabdhasaparyayā| nityaṃ prātaḥ samāplutya nirmale 'bhali nārada||

भक्तस्वरूपं तव वक्ष्ये खगेन्द्र यो ज्ञानपूर्णः परमे स्निग्ध एव । न च द्वेषैर्बन्धुरो भक्तियुक्तस्तव द्वेषाञ्छृणु वक्ष्ये च सम्यक

bhaktasvarūpaṃ tava vakṣye khagendra yo jñānapūrṇaḥ parame snigdha eva / na ca dveṣairbandhuro bhaktiyuktastava dveṣāñchṛṇu vakṣye ca samyak

अवाप साम्राज्यमनुत्तमं च ज्ञानं नृसिंहात्समवाप पश्चात । पराशरः श्रीनिबासस्य भक्तो भक्तिं कृत्वा व्यासरूपं हरिं च

avāpa sāmrājyamanuttamaṃ ca jñānaṃ nṛsiṃhātsamavāpa paścāt / parāśaraḥ śrīnibāsasya bhakto bhaktiṃ kṛtvā vyāsarūpaṃ hariṃ ca

कन्योवाच । जैगीषव्य ब्रूहि मे के च भक्ता भक्तिं कथं दर्शयामासुरेते । तेषां हरिः श्रीनिवासो महात्मा त्राता सदा भक्तवर्गे दयालुः

kanyovāca / jaigīṣavya brūhi me ke ca bhaktā bhaktiṃ kathaṃ darśayāmāsurete / teṣāṃ hariḥ śrīnivāso mahātmā trātā sadā bhaktavarge dayāluḥ

श्रीभगवानुवाच | मय्यावेश्य मनो ये मां नित्ययुक्ता उपासते | श्रद्धया परयोपेताः ते मे युक्ततमा मताः ||१२-२||

śrībhagavānuvāca . mayyāveśya mano ye māṃ nityayuktā upāsate . śraddhayā parayopetāḥ te me yuktatamā matāḥ ||12-2||

गोकर्णस्य च माहात्म्यं कीर्तितं पापनाशनम। इत्येवं पूर्वभागो ऽयं पुराणस्य निरूपितः।।

gokarṇasya ca māhātmyaṃ kīrtitaṃ pāpanāśanam| ityevaṃ pūrvabhāgo 'yaṃ purāṇasya nirūpitaḥ||

कुमारोत्पत्तिकथनं ततस्तारकसंगरः। ततः पाशुपताख्यानं चण्डाख्यानसमन्वितम।।

kumārotpattikathanaṃ tatastārakasaṃgaraḥ| tataḥ pāśupatākhyānaṃ caṇḍākhyānasamanvitam||

उत्तरे प्रविभागे तु पुलस्त्यकुरुराजयोः। संवादे सर्वतीर्थानां माहात्म्यं विस्तरात्पृथक।।

uttare pravibhāge tu pulastyakururājayoḥ| saṃvāde sarvatīrthānāṃ māhātmyaṃ vistarātpṛthak||

अशेषधर्माश्चाख्याताः पौष्करं पुण्यपर्व च। इत्येवं तव वाराहं प्रोक्तं पापविनाशनम।।

aśeṣadharmāścākhyātāḥ pauṣkaraṃ puṇyaparva ca| ityevaṃ tava vārāhaṃ proktaṃ pāpavināśanam||

लिखित्वैतच्च यो दद्याच्चैत्र्यां विप्राय भक्तितः। स लभेद्वैष्णवं धाम देवर्षिगणवन्दितः।।

likhitvaitacca yo dadyāccaitryāṃ viprāya bhaktitaḥ| sa labhedvaiṣṇavaṃ dhāma devarṣigaṇavanditaḥ||

यो वानुक्रमणीमेन्तां शृणोत्यपि पठत्यपि। सो ऽपि भक्तिं लभेद्विष्णौ संसारोच्छेदकारिणीम।।

yo vānukramaṇīmentāṃ śṛṇotyapi paṭhatyapi| so 'pi bhaktiṃ labhedviṣṇau saṃsārocchedakāriṇīm||

शृणु वत्स प्रवक्ष्यामि पुराणं स्कन्दसंज्ञकम। यस्मिन्प्रतिपदं साक्षान्महादेवो व्यवस्थितः।।

śṛṇu vatsa pravakṣyāmi purāṇaṃ skandasaṃjñakam| yasminpratipadaṃ sākṣānmahādevo vyavasthitaḥ||

स्कन्दाह्वयस्तत्र खण्डाः सप्तैव परिकल्पिताः। एकाशीतिसहस्रं तु स्कान्दं सर्वोघकृतंनम।।

skandāhvayastatra khaṇḍāḥ saptaiva parikalpitāḥ| ekāśītisahasraṃ tu skāndaṃ sarvoghakṛtaṃnam||

यात्राष्टतीर्थजा पुण्या रेवामाहात्म्यमुच्यते। धर्मपुत्रस्य वैराग्यो मार्कण्डेयेन संगमः।।

yātrāṣṭatīrthajā puṇyā revāmāhātmyamucyate| dharmaputrasya vairāgyo mārkaṇḍeyena saṃgamaḥ||

अवगुंठ्य प्रदर्श्याथ धूपदीपौ च भक्तितः ॥ धेनुयोन्याख्यमुद्रे च सम्यक्तत्र प्रदर्शयेत् ॥ २३ ॥

avaguMThya pradarzyAtha dhUpadIpau ca bhaktitaH ॥ dhenuyonyAkhyamudre ca samyaktatra pradarzayet ॥ 23 ॥

ततः स्वरुपधृक शंभुस्तद्भक्तिपरितोषितः। राममुत्थापयामास प्रणा मावनतं भुवि।।

tataḥ svarupadhṛk śaṃbhustadbhaktiparitoṣitaḥ| rāmamutthāpayāmāsa praṇā māvanataṃ bhuvi||

इत्यादि बहवस्सिद्धिं गता जीवास्तव प्रभो ॥ भक्तिभावान्महेशान दीनबन्धो कृपालय ॥ २८ ॥

ityAdi bahavassiddhiM gatA jIvAstava prabho ॥ bhaktibhAvAnmahezAna dInabandho kRpAlaya ॥ 28 ॥

तथा शुचिव्रतं विप्रमदरिद्रं महाप्रभो ॥ त्वद्भक्तिवर्तिनं मात्रा ज्ञानिनं कृपयाऽकरोः ॥१६॥

tathA zucivrataM vipramadaridraM mahAprabho ॥ tvadbhaktivartinaM mAtrA jJAninaM kRpayA'karoH ॥16॥

दुर्वासार्कघटस्थानहिरण्यासंगमोत्कथा। नगरार्कस्य कृष्णस्य संकर्षणसमुद्रयोः।।

durvāsārkaghaṭasthānahiraṇyāsaṃgamotkathā| nagarārkasya kṛṣṇasya saṃkarṣaṇasamudrayoḥ||

कुमार्याः क्षेत्रपास्य ब्रह्मेशस्य कथा पृथक। पिङ्गलासंगमेशस्य शङ्करार्कघटेशयोः।।

kumāryāḥ kṣetrapāsya brahmeśasya kathā pṛthak| piṅgalāsaṃgameśasya śaṅkarārkaghaṭeśayoḥ||

ऋषितीर्थस्य नन्दार्कत्रितकूपस्य कीर्तनम। ससोपानस्य पर्णार्कन्यङ्कुमत्योः कथाद्भुता।।

ṛṣitīrthasya nandārkatritakūpasya kīrtanam| sasopānasya parṇārkanyaṅkumatyoḥ kathādbhutā||

वाराहस्वामिवृत्तान्तं छायालिङ्गाख्यगुल्फयोः। कथा कनकनन्दायाः कुतीगङ्गेशयोस्तथा।।

vārāhasvāmivṛttāntaṃ chāyāliṅgākhyagulphayoḥ| kathā kanakanandāyāḥ kutīgaṅgeśayostathā||

चमसोद्बेदविदुरत्रिलोकेशकथा ततः। मङ्कणेशत्रैपुरेशषण्डतीर्थकथास्तथा।।

camasodbedaviduratrilokeśakathā tataḥ| maṅkaṇeśatraipureśaṣaṇḍatīrthakathāstathā||

तारोवाच अनन्येन तु भावेन भक्तिं कुर्वन्ति ये दृढाम । त्वत्कृते त्यक्तकर्माणस्त्यक्तस्वजनबान्धवाः

tārovāca ananyena tu bhāvena bhaktiṃ kurvanti ye dṛḍhām / tvatkṛte tyaktakarmāṇastyaktasvajanabāndhavāḥ

अर्चायां स्थण्डिलेऽग्नौ वा सूर्ये वाप्सु हृदि द्विज: । द्रव्येण भक्तियुक्तोऽर्चेत् स्वगुरुं माममायया ॥ ९ ॥

arcāyāṁ sthaṇḍile ’gnau vā sūrye vāpsu hṛdi dvijaḥ dravyeṇa bhakti-yukto ’rcet sva-guruṁ mām amāyayā

सनत्कुमार उवाच ॥ इत्याकर्ण्य वचस्तस्याः पार्वत्यास्स यदूद्वहः ॥ उवाच सुप्रसन्नात्मा भक्तियुक्तेन चेतसा ॥ ३३ ॥

sanatkumAra uvAca ॥ ityAkarNya vacastasyAH pArvatyAssa yadUdvahaH ॥ uvAca suprasannAtmA bhaktiyuktena cetasA ॥ 33 ॥

ब्रह्मोवाच ॥ भगवन्देवदेवेश त्रिपुरान्तक शंकर ॥ त्वयि भक्तिः परा मेऽस्तु महादेवानपायिनी ॥ २३ ॥

brahmovAca ॥ bhagavandevadeveza tripurAntaka zaMkara ॥ tvayi bhaktiH parA me'stu mahAdevAnapAyinI ॥ 23 ॥

पश्चाद्गुणस्वरूपाय नतो विश्वात्मने नमः ॥ भक्तिप्रियाय शांताय शिवाय परमात्मने ॥ २९ ॥

pazcAdguNasvarUpAya nato vizvAtmane namaH ॥ bhaktipriyAya zAMtAya zivAya paramAtmane ॥ 29 ॥

प्रसीद सर्वकर्ता त्वं नमामस्त्वां वयं मुदा॥ भक्तिर्दृढास्माकं नित्यं स्यादनपायिनी ॥३३॥

prasIda sarvakartA tvaM namAmastvAM vayaM mudA॥ bhaktirdRDhAsmAkaM nityaM syAdanapAyinI ॥33॥

भाद्रशुक्लप्रतिपदि व्रतं नाम्ना महत्तमम। व्रतं मौनाह्वयं केचित्प्राहुरत्र शिवोरऽच्यते।।

bhādraśuklapratipadi vrataṃ nāmnā mahattamam| vrataṃ maunāhvayaṃ kecitprāhuratra śivor'cyate||

देवाय षोडशान्यानि भुज्यन्ते षोडशात्मना। सौवर्णं शिवमभ्यर्च्य कुम्भोपरि विधानवित।।

devāya ṣoḍaśānyāni bhujyante ṣoḍaśātmanā| sauvarṇaṃ śivamabhyarcya kumbhopari vidhānavit||

अस्यामेव प्रतिपदि नवरात्रं समारभेत। पूर्वाह्ने पूजयेद्देवीं घटस्थापनपूर्वकम।।

asyāmeva pratipadi navarātraṃ samārabhet| pūrvāhne pūjayeddevīṃ ghaṭasthāpanapūrvakam||

व्रतान्ते द्वादशे वर्षे मूर्तिं चाशोकशाखिनः। समर्प्य गुरवे भक्त्या शिवलोके महीयते।।

vratānte dvādaśe varṣe mūrtiṃ cāśokaśākhinaḥ| samarpya gurave bhaktyā śivaloke mahīyate||

अङ्कुरारोपणं कृत्वा यवैर्गोधूममिश्रितैः। ततः प्रतिदिनं कुर्यादेकभुक्तमयाचितम।।

aṅkurāropaṇaṃ kṛtvā yavairgodhūmamiśritaiḥ| tataḥ pratidinaṃ kuryādekabhuktamayācitam||

विरक्तश्चेन्द्रियरतौ भक्तियोगेन भूयसा । तं निरन्तरभावेन भजेताद्धा विमुक्तये ॥ ६१ ॥

viraktaś cendriya-ratau bhakti-yogena bhūyasā taṁ nirantara-bhāvena bhajetāddhā vimuktaye