The dialogue with Rukmāṅgada

स चाद्याहं कथं भोक्ता संजातपलितः शुभे। यौवनातीतमर्त्यस्य क्षीणेन्द्रियबलस्य च।।

sa cādyāhaṃ kathaṃ bhoktā saṃjātapalitaḥ śubhe| yauvanātītamartyasya kṣīṇendriyabalasya ca||