A dialogue between Rukmāṅgada and Dharmāṅgada

कच्चिन्न दुःखेन जनान्योजयेत्किल पुत्रक। स्वेभ्यो वापि परेभ्यो वा या रक्षेच्च प्रजा नृपः।।

kaccinna duḥkhena janānyojayetkila putraka| svebhyo vāpi parebhyo vā yā rakṣecca prajā nṛpaḥ||