Prapathaka 4

असावि सोम इन्द्र ते शविष्ठ धृष्णवा गहि । आ त्वा पृणक्त्विन्द्रियं रजः सूर्यो न रश्मिभिः

asAvi soma indra te shaviShTha dhR^iShNavA gahi | A tvA pR^iNaktvindriya.N rajaH sUryo na rashmibhiH

एन्द्र याहि हरिभिरुप कण्वस्य सुष्टुतिम । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो

endra yAhi haribhirupa kaNvasya suShTutim | divo amuShya shAsato divaM yaya divAvaso

आ त्वा गिरो रथीरिवास्थुः सुतेषु गिर्वणः । अभि त्वा समनूषत गावो वत्सं न धेनवः

A tvA giro rathIrivAsthuH suteShu girvaNaH | abhi tvA samanUShata gAvo vatsaM na dhenavaH

एतो न्विन्द्रं स्तवाम शुद्धं शुद्धेन साम्ना । शुद्धैरुक्थैर्वावृध्वांसं शुद्धैराशीर्वान्ममत्तु

eto nvindra.N stavAma shuddha.N shuddhena sAmnA | shuddhairukthairvAvR^idhvA.Nsa.N shuddhairAshIrvAnmamattu

यो रयिं वो रयिन्तमो यो द्युम्नैर्द्युम्नवत्तमः । सोमः सुतः स इन्द्र तेऽस्ति स्वधापते मदः

yo rayiM vo rayintamo yo dyumnairdyumnavattamaH | somaH sutaH sa indra te.asti svadhApate madaH

प्रत्यस्मै पिपीषते विश्वानि विदुषे भर । अरङ्गमाय जग्मयेऽपश्च्हादध्वने नरः

pratyasmai pipIShate vishvAni viduShe bhara | ara~NgamAya jagmaye.apashchAdadhvane naraH

आ नो वयोवयःशयं महान्तं गह्वरेष्ठां महान्तं पूर्विनेष्ठाम । उग्रं वच्हो अपावधीः

A no vayovayaHshayaM mahAntaM gahvareShThAM mahAntaM pUrvineShThAm | ugraM vacho apAvadhIH

आ त्वा रथं यथोतये सुम्नाय वर्तयामसि । तुविकूर्मिमृतीषहमिन्द्रं शविष्ठ सत्पतिम

A tvA rathaM yathotaye sumnAya vartayAmasi | tuvikUrmimR^itIShahamindra.N shaviShTha satpatim

स पूर्व्यो महोनां वेनः क्रतुभिरानजे । यस्य द्वारा मनुः पिता देवेषु धिय आनजे

sa pUrvyo mahonAM venaH kratubhirAnaje | yasya dvArA manuH pitA deveShu dhiya Anaje

यदी वहन्त्याशवो भ्राजमाना रथेष्वा । पिबन्तो मदिरं मधु तत्र श्रवांसि कृण्वते

yadI vahantyAshavo bhrAjamAnA ratheShvA | pibanto madiraM madhu tatra shravA.Nsi kR^iNvate

त्यमु वो अप्रहणं गृणीषे शवसस्पतिम । इन्द्रं विश्वासाहं नरं शच्हिष्ठं विश्ववेदसम

tyamu vo aprahaNaM gR^iNIShe shavasaspatim | indraM vishvAsAhaM nara.N shachiShThaM vishvavedasam

दधिक्राव्णो अकारिषं जिष्णोरश्वस्य वाजिनः । सुरभि नो मुखा करत्प्र न आयूंषि तारिषत

dadhikrAvNo akAriShaM jiShNorashvasya vAjinaH | surabhi no mukhA karatpra na AyU.NShi tAriShat

पुरां भिन्दुर्युवा कविरमितौजा अजायत । इन्द्रो विश्वस्य कर्मणो धर्त्ता वज्री पुरुष्टुतः

purAM bhinduryuvA kaviramitaujA ajAyata | indro vishvasya karmaNo dharttA vajrI puruShTutaH

प्रप्र वस्त्रिष्टुभमिषं वन्दद्वीरायेन्दवे । धिया वो मेधसातये पुरन्ध्या विवासति

prapra vastriShTubhamiShaM vandadvIrAyendave | dhiyA vo medhasAtaye purandhyA vivAsati

कश्यपस्य स्वर्विदो यावाहुः सयुजाविति । ययोर्विश्वमपि व्रतं यज्ञं धीरा निच्हाय्य

kashyapasya svarvido yAvAhuH sayujAviti | yayorvishvamapi vrataM yaj~naM dhIrA nichAyya

अर्च्हत प्रार्च्हता नरः प्रियमेधासो अर्च्हत । अर्च्हन्तु पुत्रका उत पुरमिद्धृष्ण्वर्च्हत

archata prArchatA naraH priyamedhAso archata | archantu putrakA uta puramiddhR^iShNvarchata

उक्थमिन्द्राय शंस्यं वर्धनं पुरुनिःषिधे । शक्रो यथा सुतेषु नो रारणत्सख्येषु च्ह

ukthamindrAya sha.NsyaM vardhanaM puruniHShidhe | shakro yathA suteShu no rAraNatsakhyeShu cha

विश्वानरस्य वस्पतिमनानतस्य शवसः । एवैश्च्ह च्हर्षणीनामूती हुवे रथानाम

vishvAnarasya vaspatimanAnatasya shavasaH | evaishcha charShaNInAmUtI huve rathAnAm

स घा यस्ते दिवो नरो धिया मर्तस्य शमतः । ऊती स बृहतो दिवो द्विषो अंहो न तरति

sa ghA yaste divo naro dhiyA martasya shamataH | UtI sa bR^ihato divo dviSho a.Nho na tarati

विभोष्ट इन्द्र राधसो विभ्वी रातिः शतक्रतो । अथा नो विश्वच्हर्षणे द्युम्नं सुदत्र मंहय

vibhoShTa indra rAdhaso vibhvI rAtiH shatakrato | athA no vishvacharShaNe dyumna.N sudatra ma.Nhaya

वयश्च्हित्ते पतत्रिणो द्विपाच्ह्च्हतुष्पादर्जुनि । उषः प्रारन्नृतूंरनु दिवो अन्तेभ्यस्परि

vayashchitte patatriNo dvipAchchatuShpAdarjuni | uShaH prArannR^itU.Nranu divo antebhyaspari

अमी ये देवा स्थन मध्य आ रोच्हने दिवः । कद्व ऋतं कदमृतं का प्रत्ना व आहुतिः

amI ye devA sthana madhya A rochane divaH | kadva R^itaM kadamR^itaM kA pratnA va AhutiH

ऋच्हं साम यजामहे याभ्यां कर्माणि कृण्वते । वि ते सदसि राजतो यज्ञं देवेषु वक्षतः

R^icha.N sAma yajAmahe yAbhyAM karmANi kR^iNvate | vi te sadasi rAjato yaj~naM deveShu vakShataH

विश्वाः पृतना अभिभूतरं नरः सजूस्ततक्षुरिन्द्रं जजनुश्च्ह राजसे । क्रत्वे वरे स्थेमन्यामुरीमुतोग्रमोजिष्ठं तरसं तरस्विनम

vishvAH pR^itanA abhibhUtaraM naraH sajUstatakShurindraM jajanushcha rAjase | kratve vare sthemanyAmurImutogramojiShThaM tarasaM tarasvinam

श्रत्ते दधामि प्रथमाय मन्यवेऽहन्यद्दस्युं नर्यं विवेरपः । उभे यत्वा रोदसी धावतामनु भ्यसात्ते शुष्मात्पृथिवी च्हिदद्रिवः

shratte dadhAmi prathamAya manyave.ahanyaddasyuM naryaM viverapaH | ubhe yatvA rodasI dhAvatAmanu bhyasAtte shuShmAtpR^ithivI chidadrivaH

समेत विश्वा ओजसा पतिं दिवो य एक इद्भूरतिथिर्जनानाम स पूर्व्यो नूतनमाजिगीषं तं वर्त्तनीरनु वावृत एक इत

sameta vishvA ojasA patiM divo ya eka idbhUratithirjanAnAm sa pUrvyo nUtanamAjigIShaM taM varttanIranu vAvR^ita eka it

इमे त इन्द्र ते वयं पुरुष्टुत ये त्वारभ्य च्हरामसि प्रभूवसो । न हि त्वदन्यो गिर्वणो गिरः सघत्क्षोणीरिव प्रति तद्धर्य नो वच्हः

ime ta indra te vayaM puruShTuta ye tvArabhya charAmasi prabhUvaso | na hi tvadanyo girvaNo giraH saghatkShoNIriva prati taddharya no vachaH

च्हर्षणीधृतं मघवानमुक्थ्या3मिन्द्रं गिरो बृहतीरभ्यनूषत । वावृधानं पुरुहूतं सुवृक्तिभिरमर्त्यं जरमाणं दिवेदिवे

charShaNIdhR^itaM maghavAnamukthyA3mindraM giro bR^ihatIrabhyanUShata | vAvR^idhAnaM puruhUta.N suvR^iktibhiramartyaM jaramANaM divedive

अच्ह्छा व इन्द्रं मतयः स्वर्युवः सध्रीच्हीर्विश्वा उशतीरनूषत । परि ष्वजन्त जनयो यथा पतिं मर्यं न शुन्ध्युं मघवानमूतये

achChA va indraM matayaH svaryuvaH sadhrIchIrvishvA ushatIranUShata | pari Shvajanta janayo yathA patiM maryaM na shundhyuM maghavAnamUtaye

अभि त्यं मेषं पुरुहूतमृग्मियमिन्द्रं गीर्भिर्मदता वस्वो अर्णवम । यस्य द्यावो न विच्हरन्ति मानुषं भुजे मंहिष्ठमभि विप्रमर्च्हत

abhi tyaM meShaM puruhUtamR^igmiyamindraM gIrbhirmadatA vasvo arNavam | yasya dyAvo na vicharanti mAnuShaM bhuje ma.NhiShThamabhi vipramarchata

त्यं सु मेषं महया स्वर्विदं शतं यस्य सुभुवः साकमीरते । अत्यं न वाजं हवनस्यदं रथमेन्द्रं ववृत्यामवसे सुवृक्तिभिः

tya.N su meShaM mahayA svarvida.N shataM yasya subhuvaH sAkamIrate | atyaM na vAja.N havanasyada.N rathamendraM vavR^ityAmavase suvR^iktibhiH

घृतवती भुवनानामभिश्रियोर्वी पृथ्वी मधुदुघे सुपेशसा । द्यावापृथिवी वरुणस्य धर्मणा विष्कभिते अजरे भूरिरेतसा

ghR^itavatI bhuvanAnAmabhishriyorvI pR^ithvI madhudughe supeshasA | dyAvApR^ithivI varuNasya dharmaNA viShkabhite ajare bhUriretasA

उभे यदिन्द्र रोदसी आपप्राथोषा इव । महान्तं त्वा महीनां सम्राजं च्हर्षणीनाम । देवी जनित्र्यजीजनद्भद्रा जनित्र्यजीजनत

ubhe yadindra rodasI ApaprAthoShA iva | mahAntaM tvA mahInA.N samrAjaM charShaNInAm | devI janitryajIjanadbhadrA janitryajIjanat

प्र मन्दिने पितुमदर्च्हता वच्हो यः कृष्णगर्भा निरहन्नृजिश्वना । अवस्यवो वृषणं वज्रदक्षिणं मरुत्वन्तं सख्याय हुवेमहि

pra mandine pitumadarchatA vacho yaH kR^iShNagarbhA nirahannR^ijishvanA | avasyavo vR^iShaNaM vajradakShiNaM marutvanta.N sakhyAya huvemahi

इन्द्र सुतेषु सोमेषु क्रतुं पुनीष उक्थ्यम । विदे वृधस्य दक्षस्य महां हि षः

indra suteShu someShu kratuM punISha ukthyam | vide vR^idhasya dakShasya mahA.N hi ShaH

तमु अभि प्र गायत पुरुहूतं पुरुष्टुतम । इन्द्रं गीर्भिस्तविषमा विवासत

tamu abhi pra gAyata puruhUtaM puruShTutam | indraM gIrbhistaviShamA vivAsata

तं ते मदं गृणीमसि वृषणं पृक्षु सासहिम । उ लोककृत्नुमद्रिवो हरिश्रियम

taM te madaM gR^iNImasi vR^iShaNaM pR^ikShu sAsahim | u lokakR^itnumadrivo harishriyam

यत्सोममिन्द्र विष्णवि यद्वा घ त्रित आप्त्ये । यद्वा मरुत्सु मन्दसे समिन्दुभिः

yatsomamindra viShNavi yadvA gha trita Aptye | yadvA marutsu mandase samindubhiH

एदु मधोर्मदिन्तरं सिञ्च्हाध्वर्यो अन्धसः । एवा हि वीरस्तवते सदावृधः

edu madhormadintara.N si~nchAdhvaryo andhasaH | evA hi vIrastavate sadAvR^idhaH

एन्दुमिन्द्राय सिञ्च्हत पिबाति सोम्यं मधु । प्र राधांसि च्होदयते महित्वना

endumindrAya si~nchata pibAti somyaM madhu | pra rAdhA.Nsi chodayate mahitvanA

एतो न्विन्द्रं स्तवाम सखायः स्तोम्यं नरम । कृष्टीर्यो विश्वा अभ्यस्त्येक इत

eto nvindra.N stavAma sakhAyaH stomyaM naram | kR^iShTIryo vishvA abhyastyeka it

इन्द्राय साम गायत विप्राय बृहते बृहत । ब्रह्मकृते विपश्च्हिते पनस्यवे

indrAya sAma gAyata viprAya bR^ihate bR^ihat | brahmakR^ite vipashchite panasyave

य एक इद्विदयते वसु मर्ताय दाशुषे । ईशानो अप्रतिष्कुत इन्द्रो अङ्ग

ya eka idvidayate vasu martAya dAshuShe | IshAno apratiShkuta indro a~Nga

सखाय आ शिषामहे ब्रह्मेन्द्राय वज्रिणे । स्तुष ऊ षु वो नृतमाय धृष्णवे

sakhAya A shiShAmahe brahmendrAya vajriNe | stuSha U Shu vo nR^itamAya dhR^iShNave

गृणे तदिन्द्र ते शव उपमां देवतातये । यद्धंसि वृत्रमोजसा शच्हीपते

gR^iNe tadindra te shava upamAM devatAtaye | yaddha.Nsi vR^itramojasA shachIpate

यस्य त्यच्ह्छम्बरं मदे दिवोदासाय रन्धयन । अयं स सोम इन्द्र ते सुतः पिब

yasya tyachChambaraM made divodAsAya randhayan | aya.N sa soma indra te sutaH piba

एन्द्र नो गधि प्रिय सत्राजिदगोह्य । गिरिर्न विश्वतः पृथुः पतिर्दिवः

endra no gadhi priya satrAjidagohya | girirna vishvataH pR^ithuH patirdivaH

य इन्द्र सोमपातमो मदः शविष्ठ च्हेतति । येना हंसि न्या3त्रिणं तमीमहे

ya indra somapAtamo madaH shaviShTha chetati | yenA ha.Nsi nyA3triNaM tamImahe

तुच्हे तुनाय तत्सु नो द्राधीय आयुर्जीवसे । आदित्यासः समहसः कृणोतन

tuche tunAya tatsu no drAdhIya AyurjIvase | AdityAsaH samahasaH kR^iNotana

वेत्था हि निरृतीनां वज्रहस्त परिवृजम । अहरहः शुन्ध्युः परिपदामिव

vetthA hi nirR^itInAM vajrahasta parivR^ijam | aharahaH shundhyuH paripadAmiva

अपामीवामप स्त्रिधमप सेधत दुर्मतिम । आदित्यासो युयोतना नो अंहसः

apAmIvAmapa stridhamapa sedhata durmatim | AdityAso yuyotanA no a.NhasaH

पिबा सोममिन्द्र मन्दतु त्वा यं ते सुषाव हर्यश्वाद्रिः । सोतुर्बाहुभ्यां सुयतो नार्वा

pibA somamindra mandatu tvA yaM te suShAva haryashvAdriH | soturbAhubhyA.N suyato nArvA

अभ्रातृव्यो अना त्वमनापिरिन्द्र जनुषा सनादसि । युधेदापित्वमिच्ह्छसे

abhrAtR^ivyo anA tvamanApirindra januShA sanAdasi | yudhedApitvamichChase

यो न इदमिदं पुरा प्र वस्य आनिनाय तमु व स्तुषे । सखाय इन्द्रमूतये

yo na idamidaM purA pra vasya AninAya tamu va stuShe | sakhAya indramUtaye

आ गन्ता मा रिषण्यत प्रस्थावानो माप स्थात समन्यवः । दृढा च्हिद्यमयिष्णवः

A gantA mA riShaNyata prasthAvAno mApa sthAta samanyavaH | dR^iDhA chidyamayiShNavaH

आ याह्ययमिन्दवेऽश्वपते गोपत उर्वरापते । सोमं सोमपते पिब

A yAhyayamindave.ashvapate gopata urvarApate | soma.N somapate piba

त्वया ह स्विद्युजा वयं प्रति श्वसन्तं वृषभ ब्रुवीमहि । संस्थे जनस्य गोमतः

tvayA ha svidyujA vayaM prati shvasantaM vR^iShabha bruvImahi | sa.Nsthe janasya gomataH

गावश्च्हिद्धा समन्यवः सजात्येन मरुतः सबन्धवः । रिहते ककुभो मिथः

gAvashchiddhA samanyavaH sajAtyena marutaH sabandhavaH | rihate kakubho mithaH

त्वं न इन्द्रा भर ओजो नृम्णं शतक्रतो विच्हर्षणे । आ वीरं पृतनासहम

tvaM na indrA bhara ojo nR^imNa.N shatakrato vicharShaNe | A vIraM pR^itanAsaham

अधा हीन्द्र गिर्वण उप त्वा काम ईमहे ससृग्महे । उदेव ग्मन्त उदभिः

adhA hIndra girvaNa upa tvA kAma Imahe sasR^igmahe | udeva gmanta udabhiH

सीदन्तस्ते वयो यथा गोश्रीते मधौ मदिरे विवक्षणे । अभि त्वामिन्द्र नोनुमः

sIdantaste vayo yathA goshrIte madhau madire vivakShaNe | abhi tvAmindra nonumaH

वयमु त्वामपूर्व्य स्थूरं न कच्ह्च्हिद्भरन्तोऽवस्यवः । वज्रिञ्च्हित्रं हवामहे

vayamu tvAmapUrvya sthUraM na kachchidbharanto.avasyavaH | vajri~nchitra.N havAmahe

स्वादोरित्था विषूवतो मधोः पिबन्ति गौर्यः । या इन्द्रेण सयावरीर्वृष्णा मदन्ति शोभथा वस्वीरनु स्वराज्यम

svAdoritthA viShUvato madhoH pibanti gauryaH | yA indreNa sayAvarIrvR^iShNA madanti shobhathA vasvIranu svarAjyam

इत्था हि सोम इन्मदो ब्रह्म च्हकार वर्धनम । शविष्ठ वज्रिन्नोजसा पृथिव्या निः शशा अहिमर्च्हन्ननु स्वराज्यम

itthA hi soma inmado brahma chakAra vardhanam | shaviShTha vajrinnojasA pR^ithivyA niH shashA ahimarchannanu svarAjyam

इन्द्रो मदाय वावृधे शवसे वृत्रहा नृभिः । तमिन्महत्स्वाजिषूतिमर्भे हवामहे स वाजेषु प्र नोऽविषत

indro madAya vAvR^idhe shavase vR^itrahA nR^ibhiH | taminmahatsvAjiShUtimarbhe havAmahe sa vAjeShu pra no.aviShat

इन्द्र तुभ्यमिदद्रिवोऽनुत्तं वज्रिन्वीर्यम । यद्ध त्यं मायिनं मृगं तव त्यन्माययावधीरर्च्हन्ननु स्वराज्यम

indra tubhyamidadrivo.anuttaM vajrinvIryam | yaddha tyaM mAyinaM mR^igaM tava tyanmAyayAvadhIrarchannanu svarAjyam

प्रेह्यभीहि धृष्णुहि न ते वज्रो नि यंसते । इन्द्र नृम्णं हि ते शवो हनो वृत्रं जया अपोऽर्च्हन्ननु स्वराज्यम

prehyabhIhi dhR^iShNuhi na te vajro ni ya.Nsate | indra nR^imNa.N hi te shavo hano vR^itraM jayA apo.archannanu svarAjyam

यदुदीरत आजयो धृष्णवे धीयते धनम । युङ्क्ष्वा मदच्ह्युता हरी कं हनः कं वसौ दधोऽस्मां इन्द्र वसौ दधः

yadudIrata Ajayo dhR^iShNave dhIyate dhanam | yu~NkShvA madachyutA harI ka.N hanaH kaM vasau dadho.asmA.N indra vasau dadhaH

अक्षन्नमीमदन्त ह्यव प्रिया अधूषत । अस्तोषत स्वभानवो विप्रा नविष्ठया मती योजा न्विन्द्र ते हरी

akShannamImadanta hyava priyA adhUShata | astoShata svabhAnavo viprA naviShThayA matI yojA nvindra te harI

उपो षु शृणुही गिरो मघवन्मातथा इव । कदा नः सूनृतावतः कर इदर्थयास इद्योजा न्विन्द्र ते हरी

upo Shu shR^iNuhI giro maghavanmAtathA iva | kadA naH sUnR^itAvataH kara idarthayAsa idyojA nvindra te harI

च्हन्द्रमा अप्स्वा3न्तरा सुपर्णो धावते दिवि । न वो हिरण्यनेमयः पदं विन्दन्ति विद्युतो वित्तं मे अस्य रोदसी

chandramA apsvA3ntarA suparNo dhAvate divi | na vo hiraNyanemayaH padaM vindanti vidyuto vittaM me asya rodasI

प्रति प्रियतमं रथं वृषणं वसुवाहनम । स्तोता वामश्विनावृशि स्तोमेभिर्भूषति प्रति माध्वी मम श्रुतं हवम

prati priyatama.N rathaM vR^iShaNaM vasuvAhanam | stotA vAmashvinAvR^ishi stomebhirbhUShati prati mAdhvI mama shruta.N havam

आ ते अग्न इधीमहि द्युमन्तं देवाजरम । युद्ध स्या ते पनीयसी समिद्दीदयति द्यवीषं स्तोतृभ्य आ भर

A te agna idhImahi dyumantaM devAjaram | yuddha syA te panIyasI samiddIdayati dyavISha.N stotR^ibhya A bhara

आग्निं न स्ववृक्तिभिर्होतारं त्वा वृणीमहे । शीरं पावकशोच्हिषं वि वो मदे यज्ञेषु स्तीर्णबर्हिषं विवक्षसे

AgniM na svavR^iktibhirhotAraM tvA vR^iNImahe | shIraM pAvakashochiShaM vi vo made yaj~neShu stIrNabarhiShaM vivakShase

महे नो अद्य बोधयोषो राये दिवित्मती । यथा च्हिन्नो अबोधयः सत्यश्रवसि वाय्ये सुजाते अश्वसूनृते

mahe no adya bodhayoSho rAye divitmatI | yathA chinno abodhayaH satyashravasi vAyye sujAte ashvasUnR^ite

भद्रं नो अपि वातय मनो दक्षमुत क्रतुम । अथा ते सख्ये अन्धसो वि वो मदे रणा गावो न यवसे विवक्षसे

bhadraM no api vAtaya mano dakShamuta kratum | athA te sakhye andhaso vi vo made raNA gAvo na yavase vivakShase

क्रत्वा महां अनुष्वधं भीम आ वावृते शवः । श्रिय ऋष्व उपाकयोर्नि शिप्री हरिवां दधे हस्तयोर्वज्रमायसम

kratvA mahA.N anuShvadhaM bhIma A vAvR^ite shavaH | shriya R^iShva upAkayorni shiprI harivAM dadhe hastayorvajramAyasam

स घा तं वृषणं रथमधि तिष्ठाति गोविदम । यः पात्रं हारियोजनं पूर्णमिन्द्रा च्हिकेतति योजा न्विन्द्र ते हरी

sa ghA taM vR^iShaNa.N rathamadhi tiShThAti govidam | yaH pAtra.N hAriyojanaM pUrNamindrA chiketati yojA nvindra te harI

अग्निं तं मन्ये यो वसुरस्तं यं यन्ति धेनवः । अस्तमर्वन्त आशवोऽस्तं नित्यासो वाजिन इषं स्तोतृभ्य आ भर

agniM taM manye yo vasurastaM yaM yanti dhenavaH | astamarvanta Ashavo.astaM nityAso vAjina iSha.N stotR^ibhya A bhara

न तमंहो न दुरितं देवासो अष्ट मर्त्यम । सजोषसो यमर्यमा मित्रो नयति वरुणो अति द्विषः

na tama.Nho na duritaM devAso aShTa martyam | sajoShaso yamaryamA mitro nayati varuNo ati dviShaH

परि प्र धन्वेन्द्राय सोम स्वादुर्मित्राय पूष्णे भगाय

pari pra dhanvendrAya soma svAdurmitrAya pUShNe bhagAya

पर्यू षु प्र धन्व वाजसातये परि वृत्राणि सक्षणिः । द्विषस्तरध्या ऋणया न ईरसे

paryU Shu pra dhanva vAjasAtaye pari vR^itrANi sakShaNiH | dviShastaradhyA R^iNayA na Irase

पवस्व सोम महान्त्समुद्रः पिता देवानां विश्वाभि धाम

pavasva soma mahAntsamudraH pitA devAnAM vishvAbhi dhAma

पवस्व सोम महे दक्षायाश्वो न निक्तो वाजी धनाय

pavasva soma mahe dakShAyAshvo na nikto vAjI dhanAya

इन्दुः पविष्ट च्हारुर्मदायापामुपस्थे कविर्भगाय

induH paviShTa chArurmadAyApAmupasthe kavirbhagAya

अनु हि त्वा सुतं सोम मदामसि महे समर्यराज्ये । वाजां अभि पवमान प्र गाहसे

anu hi tvA suta.N soma madAmasi mahe samaryarAjye | vAjA.N abhi pavamAna pra gAhase

क ईं व्यक्ता नरः सनीडा रुद्रस्य मर्या अथ स्वश्वाः

ka IM vyaktA naraH sanIDA rudrasya maryA atha svashvAH

अग्ने तमद्याश्वं न स्तोमैः क्रतुं न भद्रं हृदिस्पृशम । ऋध्यामा त ओहैः

agne tamadyAshvaM na stomaiH kratuM na bhadra.N hR^idispR^isham | R^idhyAmA ta ohaiH

आविर्मर्या आ वाजं वाजिनो अग्मं देवस्य सवितुः सवम । स्वर्गां अर्वन्तो जयत

AvirmaryA A vAjaM vAjino agmaM devasya savituH savam | svargA.N arvanto jayata

पवस्व सोम द्युम्नी सुधारो महां अवीनामनुपूर्व्यः

pavasva soma dyumnI sudhAro mahA.N avInAmanupUrvyaH

विश्वतोदावन्विश्वतो न आ भर यं त्वा शविष्ठमीमहे

vishvatodAvanvishvato na A bhara yaM tvA shaviShThamImahe

एष ब्रह्मा य ऋत्विय इन्द्रो नाम श्रुतो गृणे

eSha brahmA ya R^itviya indro nAma shruto gR^iNe

ब्रह्माण इन्द्रं महयन्तो अर्कैरवर्धयन्नहये हन्तवा उ

brahmANa indraM mahayanto arkairavardhayannahaye hantavA u

अनवस्ते रथमश्वाय तक्षुस्त्वष्टा वज्रं पुरुहूत द्युमन्तम

anavaste rathamashvAya takShustvaShTA vajraM puruhUta dyumantam

शं पदं मघं रयीषिणो न काममव्रतो हिनोति न स्पृशद्रयिम

shaM padaM magha.N rayIShiNo na kAmamavrato hinoti na spR^ishadrayim

सदा गावः शुच्हयो विश्वधायसः सदा देवा अरेपसः

sadA gAvaH shuchayo vishvadhAyasaH sadA devA arepasaH

आ याहि वनसा सह गावः सच्हन्त वर्त्तनिं यदूधभिः

A yAhi vanasA saha gAvaH sachanta varttaniM yadUdhabhiH

उप प्रक्षे मधुमति क्षियन्तः पुष्येम रयिं धीमहे त इन्द्र

upa prakShe madhumati kShiyantaH puShyema rayiM dhImahe ta indra

अर्च्हन्त्यर्कं मरुतः स्वर्क्का आ स्तोभति श्रुतो युवा स इन्द्रः

archantyarkaM marutaH svarkkA A stobhati shruto yuvA sa indraH

प्र व इन्द्राय वृत्रहन्तमाय विप्राय गाथं गायत यं जुजोषते

pra va indrAya vR^itrahantamAya viprAya gAthaM gAyata yaM jujoShate

अच्हेत्यग्निश्च्हिकितिर्हव्यवाड्न सुमद्रथः

achetyagnishchikitirhavyavADna sumadrathaH

अग्ने त्वं नो अन्तम उत त्राता शिवो भुवो वरूथ्यः

agne tvaM no antama uta trAtA shivo bhuvo varUthyaH

भगो न च्हित्रो अग्निर्महोनां दधाति रत्नम

bhago na chitro agnirmahonAM dadhAti ratnam

विश्वस्य प्र स्तोभ पुरो वा सन्यदि वेह नूनम

vishvasya pra stobha puro vA sanyadi veha nUnam

उषा अप स्वसुष्टमः सं वर्त्तयति वर्त्तनिं सुजातता

uShA apa svasuShTamaH saM varttayati varttani.N sujAtatA

इमा नु कं भुवना सीषधेमेन्द्रश्च्ह विश्वे च्ह देवाः

imA nu kaM bhuvanA sIShadhemendrashcha vishve cha devAH

वि स्रुतयो यथा पथ इन्द्र त्वद्यन्तु रातयः

vi srutayo yathA patha indra tvadyantu rAtayaH

अया वाजं देवहितं सनेम मदेम शतहिमाः सुवीराः

ayA vAjaM devahita.N sanema madema shatahimAH suvIrAH

ऊर्जा मित्रो वरुणः पिन्वतेडाः पीवरीमिषं कृणुही न इन्द्र

UrjA mitro varuNaH pinvateDAH pIvarImiShaM kR^iNuhI na indra

इन्द्रो विश्वस्य राजति

indro vishvasya rAjati

त्रिकद्रुकेषु महिषो यवाशिरं तुविशुष्मस्तृम्पत्सोममपिबद्विष्णुना सुतं यथावशम । स ईं ममाद महि कर्म कर्त्तवे महामुरुं सैनं सश्च्हद्देवो देवं सत्य इन्दुः सत्यमिन्द्रम

trikadrukeShu mahiSho yavAshiraM tuvishuShmastR^impatsomamapibadviShNunA sutaM yathAvasham | sa IM mamAda mahi karma karttave mahAmuru.N saina.N sashchaddevo deva.N satya induH satyamindram

अयं सहस्रमानवो दृशः कवीनां मतिर्ज्योतिर्विधर्म । ब्रध्नः समीच्हीरुषसः समैरयदरेपसः सोच्हेतसः स्वसरे मन्युमन्तश्च्हिता गोः

aya.N sahasramAnavo dR^ishaH kavInAM matirjyotirvidharma | bradhnaH samIchIruShasaH samairayadarepasaH sochetasaH svasare manyumantashchitA goH

एन्द्र याह्युप नः परावतो नायमच्ह्छा विदथानीव सत्पतिरस्ता राजेव सत्पतिः । हवामहे त्वा प्रयस्वन्तः सुतेष्वा पुत्रासो न पितरं वाजसातये मंहिष्ठं वाजसातये

endra yAhyupa naH parAvato nAyamachChA vidathAnIva satpatirastA rAjeva satpatiH | havAmahe tvA prayasvantaH suteShvA putrAso na pitaraM vAjasAtaye ma.NhiShThaM vAjasAtaye

तमिन्द्रं जोहवीमि मघवानमुग्रं सत्रा दधानमप्रतिष्कुतं श्रवांसि भूरिः । मंहिष्ठो गीर्भिरा च्ह यज्ञियो ववर्त्त राये नो विश्वा सुपथा कृणोतु वज्री

tamindraM johavImi maghavAnamugra.N satrA dadhAnamapratiShkuta.N shravA.Nsi bhUriH | ma.NhiShTho gIrbhirA cha yaj~niyo vavartta rAye no vishvA supathA kR^iNotu vajrI

अस्तु श्रौष्ट्पुरो अग्निं धिया दध आ नु त्यच्ह्छर्धो दिव्यं वृणीमह इन्द्रवायू वृणीमहे । यद्ध क्राणा विवस्वते नाभा सन्दाय नव्यसे । अध प्र नूनमुप यन्ति धीतयो देवांअच्ह्छा न धीतयः

astu shrauShTpuro agniM dhiyA dadha A nu tyachChardho divyaM vR^iNImaha indravAyU vR^iNImahe | yaddha krANA vivasvate nAbhA sandAya navyase | adha pra nUnamupa yanti dhItayo devA.NachChA na dhItayaH

प्र वो महे मतयो यन्तु विष्णवे मरुत्वते गिरिजा एवयामरुत । प्र शर्धाय प्र यज्यवे सुखादये तवसे भन्ददिष्टये धुनिव्रताय शवसे

pra vo mahe matayo yantu viShNave marutvate girijA evayAmarut | pra shardhAya pra yajyave sukhAdaye tavase bhandadiShTaye dhunivratAya shavase

अया रुच्हा हरिण्या पुनानो विश्वा द्वेषांसि तरति सयुग्वभिः सूरो न सयुग्वभिः । धारा पृष्ठस्य रोच्हते पुनानो अरुषो हरिः । विश्वा यद्रूपा परियास्यृक्वभिः सप्तास्येभिरृक्वभिः

ayA ruchA hariNyA punAno vishvA dveShA.Nsi tarati sayugvabhiH sUro na sayugvabhiH | dhArA pR^iShThasya rochate punAno aruSho hariH | vishvA yadrUpA pariyAsyR^ikvabhiH saptAsyebhirR^ikvabhiH

अभि त्यं देवं सवितारमोण्योः कविक्रतुमर्च्हामि सत्यसवं रत्नधामभि प्रियं मतिम ऊर्ध्वा यस्यामतिर्भा अदिद्युतत्सवीमनि हिरण्यपाणिरमिमीत सुक्रतुः कृपा स्वः

abhi tyaM deva.N savitAramoNyoH kavikratumarchAmi satyasava.N ratnadhAmabhi priyaM matim UrdhvA yasyAmatirbhA adidyutatsavImani hiraNyapANiramimIta sukratuH kR^ipA svaH

अग्निं होतारं मन्ये दास्वन्तं वसोः सूनुं सहसो जातवेदसं विप्रं न जातवेदसम । य ऊर्ध्वया स्वध्वरो देवो देवाच्ह्या कृपा । घृतस्य विभ्राष्टिमनु शुक्रशोच्हिष आजुह्वानस्य सर्पिषः

agni.N hotAraM manye dAsvantaM vasoH sUnu.N sahaso jAtavedasaM vipraM na jAtavedasam | ya UrdhvayA svadhvaro devo devAchyA kR^ipA | ghR^itasya vibhrAShTimanu shukrashochiSha AjuhvAnasya sarpiShaH

तव त्यन्नर्यं नृतोऽप इन्द्र प्रथमं पूर्व्यं दिवि प्रवाच्ह्यं कृतम । यो देवस्य शवसा प्रारिणा असु रिणन्नपः । भुवो विश्वमभ्यदेवमोजसा विदेदूर्जं शतक्रतुर्विदेदिषम

tava tyannaryaM nR^ito.apa indra prathamaM pUrvyaM divi pravAchyaM kR^itam | yo devasya shavasA prAriNA asu riNannapaH | bhuvo vishvamabhyadevamojasA videdUrja.N shatakraturvidediSham